Apa Kata DBG rehat je sampai scholar masuk?

Malang tak berbau.. seswai la sgt, ke tak berbau sbb selsema. Selama ni, ade seseorang yang suka komen cara saya memandu, bahaya kate die. Saya mengaku mmg kadang2 sy drive mengalahkan ape2 la yang trok cara driving mereka, tp ayah saya pesan kalau apa2 berlaku kat jalan raya, bukan salah kita. Jadi, seboleh2 nya saya akan pastikan tiada apa2 berlaku (hampir berlaku ade la) dan bukan salah saya.

Sejak kemalangan misteri tu, mmg saya agak scary nak lalu kat jalan yang sama. And guess what? Kat tempat kawasan tuh la DBG injured. Bukan salah saya, motor tu yang amek lane salah. Mmg saya dok kat lane kiri tapi nak ke kanan. Tp arrow kat atas jalan tu kate boleh gi stret atau ke kanan. Bukan salah saya, moto tu nak gi stret tp datang dari arah kanan, dan terus merempuh side mirror saya.

OMG!!! Nih tempat misteri tu, saya cuma takut orang tu mati. Cepat2 saya bentikan kereta, konon2 nak bg bantuan kecemasan, tp boleh lak Sarip Dol (bukan nama sebenar) nak marah saya tak bagi signal kanan, sedangkan saya bagi dan die kata saya bagi signal lambat. Bukan salah saya, kalau saya tak bagi signal pon tu tetap jalan saya. Syukurlah, die tak mati. Kesyukuran tu telah melupakan saya yang itu bukan salah saya. Boleh lak saya offer nak gi anta ke hospital dan melupakan hasrat tuk mintak ganti rugi. Baik hati rupenya aku ni. Dahla semua orang tgk, kat traffic light katakan.

DBG lak, mase tu saya nampak side mirror macam nak terkopek. OKla, sikit jelah kot nak bandingkan dengan Sarip Dol yang cedera dan motor die lagi teruk. Die nak setelkan kat situ, sbb mmg salah die. Dan mmg salah saya jugak sbb tak mintak ganti rugi kan? Bile nak start enjin balik tu, tibe2 je terkulai layu leher side mirror tu. Alamak beb...keta aku, eh keta ayah aku.Pastu, da sampai kedai makan baru perasan ade kemek sikit posterior to lampu.

kemek dan tercalar

Tp, saya rase kereta ini x ergonomics (alamak, kalau ade org berkaitan ngan kereta ini bace mati aku), sebabnya kawasan tepi windshield tu besar sangat. Saya nak masuk simpang pon tak nampak kereta dari depan, nak kene usha2 luh ade keta kat depan ke tak. Situation2 camni la yg biase nya hampir nak tereksiden la, tuh la nih la. Jadi, saya mmg salahkan kereta ini kalau ape2 kalau apa2 berlaku pada saya di jalanan.

Kawasan yang maksudkan besar

Ape pon, saya mintak maaf pd Sarip Dol (walau bukan salah saya) dan terima kasih pd pak cik 2 orang yang sudi jadi hakim dan memenangkan kami dan kepada abang Fizo (bukan nama sebenar) yang sudi berhenti tanya khabar. Rupenya yang Pak Utih kata lelaki tak empathy and no emotion dan wanita sebaliknya tak berapa benar, sorang pon tak berenti.