Live to Trouble
"Akak pegi dulu la. Akak tinggalkan kunci grill ni. Nanti letak bawah alas kaki"
Then, she left. Actually, me spent a night in this friend's house, da lame tak jumpe, sanggup dtg drive ke Kajang. Tapi paginya, die ade keje lak, so kene tinggalkan rumah awal pagi. Kitorang biase la, tak reti2 nak bersiap awal, terpaksa la kakak tu tinggalkan kunci.
After we finished packing our things and make sure we left nothing, kami pon klua. Da kunci grill semua, tiba2.. "KUNCI KERETA...!"
Haha, bijak betul. Camne la buleh lupe that I own a car (walau kete pinjam). Biasenye kalau pegi rumah orang tak penah lupe lak. Macam pencuri pon ade, saya, Dina n Tasnim cuba buka pintu rumah.
Walaupun rase cam bongok and sgt2 bersalah sbb buleh tertinggal kunci kat dlm rumah, tp kawan2 ajar saya erti kesebaran. Saya ingatkan mereka akan marah, tp subhanallah, mereka bukan je tak marah, merungut pon tidak. As if, benda tu mmg org da biase buat, I don't deserve to be scolded. Kalau saya la, at least sy akan kata, "ape ni, beb? Canne la ko buleh tinggal benda penting tu..."
Malahan, kami sama2 usaha cuba bukak pintu rumah, cam pencuri amatur.
Apabila kami call kakak tu, die cool je. "Ok, tunggu akak balik." Kenapa semua orang sgt baik? Huhu, terharu saya. Rase macam nak menangis dan malu sgt ngan semua orang. Kawan2, maaf yer, kerana saya byk plan yang tak jd.




