Rindu aku..

Ramadhan semakin menjelang tiba, tp suasana Ramadhan tidak saya rasai. Suasana raya adalah, da ade shopping complex start jual semperna aidilfitri. Kemeriahan menyambut Ramadhan di bumi anbiya', Mesir menarik2 hati saya tuk kembali. Cewah, 'kembali' takleh blah. 2 3 hari b4 puasa, mereka gantung lampu lip lap la, macam2 la diorang gantung kat town tu. Seronok nye Ramadhan nak datang. Saya yang tak penah rase gembira pon segembira tu sejak hidup selama 20++ tahun ni. Memang meriah, bandar Cairo seolah2 berpesta. Sebenarnye mmg bandar Cairo hidup waktu malam, siang2 diorang tido, tp seolah2 sambut raya kat Malaysia.

Masa bulan Ramadhan, berebut2 orang nak buat kebaikan, sampaikan kita nak bersedekah pon tak tau nak bagi sape dah. Semua orang saling bagi-membagi. Padahal benda sama je bagi. Kurma. Kau bagi kurma kat aku, aku bagi kau kurma balik. Tp, seronoknye mereka meraikan kebaikan yang ada di bulan Ramadhan sampai tahap tu. Nasib baik saya orang asing, terima jelah orang bagi.

Ade sekali, da dekat nak magrib kami masih di jalanan (baru balik shopping), kiri kanan orang baling kurma. Bukan la baling cam main baseball tu, tp kire campak la ke dalam keta kan, diorang dok tepi2 jalan. Orang lalu je, or berenti kat traffic light, diorang campak kurma. Sempat lak pak cik taxi tu wat lawak "Nak lagi ke kurma, kalau nak boleh round lagi sekali". Takyah beli kurma sebulan. Ade sesetengah yang sediakan air. So, kire kalau nak klua rumah takyah bawak bekal ape2la, mmg ade food tuk berbuka nanti.
Khemah2 dibuka tuk menjamu orang bukak puasa. Khemah yang macam orang kawin kat Malaysia. Pendek kata, kat mana2 pon ade khemah. Selang 2 3 langkah je, hehe xlah sampai camtu. Kalau orang yang suka amek kesempatandahla bermusafir, masih student lak tu, memang buleh berjimat la. Bukak puasa dlm khemah, tapau balik tuk sahur. Tapi biasela, kalau da food byk2 tu, xla berape sedapnya, tp saya boleh terima je. Sedap je.

Ucapan2 semperna Ramadhan jugak tak kurang hebatnya. Diorang main tegur je, kenal ke tidak. "Ramadhan kareem, Ramadhan kareem.." Sekali tu, saya klua gi kedai sorang2 (dkt je ngan rumah kawan saya) tiba2 ade sorang mak cik datang, peluk saya, "Ramadhan Kareem" kate die. Tergamam saya, tak tau nak jawab ape or how to react. Ya, kate saya sambil tersenyum, tp muka mmg pelik la. Then, kawan saya kate, bile orang ckp camtu kite jawabla "Allahu akram".
(Nak cite gak kesah sahabat saya kat sini yang pegi kedai, tp mesti la tak reti nak baya. Die ckp harga tu pon x paham, usah kan nak cari duit tuk bayar die. Apa die buat? Die bagi wallet kat tuan kedai tu, pilihla sendiri nak duit mana.. bijak kan? Kalah si bijak camni)

Satu lagi yang best kat Mesir ialah, kat mana2 kita akan nampak orang baca Quran. Sama ada dok tunggu bus, tuan kedai tengah tunggu pelanggan, polis yang bertugas di jalanan, apatah lagi orang yang berada dalam masjid. Memang kagum la. Kalau yang penjual tu, tak kesah da orang nak datang beli ke tak, die trus je baca Quran. Yang syoknya, bukan orang tua sahaja, malahan semua golongan umur. Indahnya kalau kat Malaysia pon macam itu juga.

Yang paling saya takleh lupe ialah mase solat terawikh. Biase la kan, gi surau mase azan isyak. Datang2 tu, mestila lepak tunggu orang semayang je. Tiba2 ade sorang mak cik tegur. Yang saya paham, die kate 'tahiyatul masjid' je. Oh, mungkin die kate kalau masuk masjid, buat la tahiyatul masjid dulu. Oppss, malu je kat mak cik. Mak cik dahla da tua, masuk masjid solat, kami yang muda remaja ni, masuk lepak2 lak. Apa lagi, trusla bangun solat 2 rakaat lepas tu.

Tuh la sedikit sebanyak yang sy ingat pasal berpuasa di Mesir. Harapan saya moga dapat 'kembali' menyambut ramadhan di bumi anbiya' itu lagi.